อาการ ย้อนแย้ง ทิศทาง ของ ′กปปส.′ หอก สนอง คืน
นับแต่ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ และพรรคประชาธิปัตย์ ดำเนินการเคลื่อนไหวเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2556 เป็นต้นมา ปรากฏลักษณะอัน "ย้อนแย้ง" มากมาย
1 เรียกร้อง "ประชาธิปไตย" แต่ไม่เอา "การเลือกตั้ง"
ที่น่าสนใจไม่เพียงแต่พรรคประชาธิปัตย์ซึ่งประกาศยืนหยัดใน "แนวทางรัฐสภา" ตั้งแต่แรกก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน 2489 จะออกมาปฏิเสธหลักการของตน
หากแม้กระทั่ง "กกต." ก็ไม่แฮปปี้กับ "การเลือกตั้ง"
ทั้งๆ ที่นามเต็มของ กกต.คือ "คณะกรรมการการเลือกตั้ง" ทั้งๆ ที่รัฐธรรมนูญได้มอบอำนาจนี้ให้กับ กกต.อย่างถึงที่สุดและสิ้นเชิง
1 การแสดงตน "เป็นกลาง" ของกลไก "อำนาจรัฐ"
ทั้งๆ ที่ กปปส.ประกาศอย่างไม่ปิดบังอำพรางต้องการ "การปฏิวัติประชาชน" ต้องการล้มรัฐบาลอันมาตามวิถีแห่งรัฐธรรมนูญ
ที่สำคัญก็คือต้องการเป็น "รัฎฐาธิปัตย์"
แต่ก็มีกลไกแห่ง "อำนาจรัฐ" จำนวนมากที่อยู่ได้เพราะเงินภาษีของประชาชนแสดงตนเป็น "คนกลาง" ไม่เข้าข้างฝ่ายใด
ลักษณะ "ย้อนแย้ง" นี้ชวนให้ "พะอืดพะอม"
ยิ่งมองอย่างหยั่งลึกเข้าไป "ภายใน" การเคลื่อนไหวและการขยับในแต่ละจังหวะก้าวของ กปปส.ของ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ
ยิ่งมากด้วยความ "ย้อนแย้ง" กับตนเอง

