เสื้อแดงอย่าหวังความยุติธรรมจากรัฐบาลยิ่งลักษณ์
โดย อ.ใจ อึ๊งภากรณ์
วัน
ครบรอบสังหารหมู่เสื้อแดงผู้รักประชาธิปไตยเวียนมาอีกครั้ง
แต่ไม่ว่าจะครบรอบกี่ปีในอนาคต
ถ้าเสื้อแดงไปฝากความหวังไว้กับรัฐบาลเพื่อไทย หรือแก้ตัวแทนยิ่งลักษณ์
วันครบรอบนี้จะเวียนมาอีกเรื่อยๆ จนเราตายหมด โดยที่ฆาตกรมือเปื้อนเลือด
ประยุทธ์ อนุพงษ์ อภิสิทธิ์ และ สุเทพ ไม่มีวันถูกจับขึ้นศาลและลงโทษ
ต่างจากสิ่งที่เกิดขึ้นในอาเจนทีนา หรือตูรกี
คนที่อยากเปิดหูลืมตา คงเห็นมานานว่า เพื่อไทย ยิ่งลักษณ์และทักษิณ
ทำข้อตกลงกับทหารตั้งแต่สมัยชนะการเลือกตั้ง
ตอนนี้เลยไม่เอ่ยถึงบทบาทประยุทธ์และอนุพงษ์ในการฆ่าเสื้อแดงมานาน
พูดแต่เรื่องอภิสิทธิ์เท่านั้น แต่เป็นแค่ละครเพื่อป้อนให้เสื้อแดงหัวอ่อน
ทักษิณเองก็พูดว่าตัวเองไม่มีข้อขัดแย้งกับทหาร
ขัดแย้งกับประชาธิปัตย์เท่านั้น และแกนนำ นปช. ก็คล้อยตาม
ส่วนยิ่งลักษณ์ก็จับมือกับประยุทธ์ ก้มหัวให้เปรม
และกอดเผด็จการโหดของบาห์เรน
เรื่องศาลอาญาระหว่างประเทศค่อยๆ ขยับออกไปทีละนิด โดยที่ฝ่ายต่างๆ
หวังว่าทุกคนจะลืม รัฐบาลไม่มีวันยอมรับอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศ
เพราะนอกจากจะทำลายแนวร่วมกับทหารแล้ว
ยังจะเปิดประตูให้มีการสืบข้อมูลทักษิณในเรื่องอาชญากรรมที่ตากใบ
และการฆ่าวิสามัญในสงครามยาเสพติด
ยิ่งลักษณ์ ทักษิณ และเพื่อไทย จำเป็นต้องสร้างภาพว่า
“กำลังทำอะไรบางอย่าง” เรื่องการฆ่าเสื้อแดง หรือเรื่องรัฐประหาร ๑๙ กันยา
เช่นคำปราศัยของยิ่งลักษณ์ที่มองโกเลีย เพราะถูกกดดันจากเสื้อแดงเอง
แต่ที่สำคัญด้วยคือมันเป็นข้อต่อรองกับทหารเพื่อให้ทหารยอมให้ทักษิณกลับ
เมืองไทยในอนาคต มันไม่ใช่ว่าจะเอาจริง ถ้าทักษิณกลับได้ก็จะเลิกทำ
ยิ่งลักษณ์ ทักษิณ และเพื่อไทย เป็นซีกหนึ่งของชนชั้นปกครองไทย และชนชั้นปกครองไทยทั้งชนชั้นไม่ต้องการให้มีการยกเลิก 112 ชน
ชั้นปกครองไทยทุกซีกมีประวัติในการใช้สถาบันกษัตริย์เพื่อเป็นเครื่องมือใน
การปราบคนที่คิดต่าง ดังนั้นตามลำพังรัฐบาลนี้ไม่มีวันปล่อยนักโทษ 112 และยกเลิกกฏหมายเผด็จการอันนี้
ล่าสุดรัฐบาลยิ่งลักษณ์กำลังเสนอนโยบายสาธารณสุขที่หมุนนาฬิกากลับสู่ยุค
ก่อนรัฐบาลทักษิณ ข้อเสนอให้ประชาชน “ร่วมจ่าย” เวลาไปรักษาพยาบาล
เป็นการทำลายอุดมการณ์ของระบบสุขภาพถ้วนหน้าภายใต้แนวคิดของพวกคลั่งเสรี
นิยมกลไกตลาด มันเป็นการหันหลังให้รัฐสวัสดิการ
และในเรื่องนี้ประชาธิปัตย์กับเพื่อไทยมองไม่ต่างกันเลย
เราจะเห็นว่าความคิดประชานิยมของทักษิณในช่วงแรกๆ
ที่ให้ความสำคัญกับความต้องการของคนจนบ้าง สูญหายไปแล้วในรัฐบาลยิ่งลักษณ์
สรุปแล้ว ยิ่งลักษณ์กับพรรคพวกมองว่าเขาทำอะไรก็ได้
เสื้อแดงก็จะยอมทุกอย่าง
เหมือนกับว่าเราสู้มาเพื่อให้พรรคเพื่อไทยเป็นรัฐบาลหรือเป็นเจ้านาย
ยอมนอนลงเพื่อให้พรรคเพื่อไทยเดินเหยียบขึ้นไปสู่ชัยชนะในการเลือกตั้ง
ยอมจำนนปิดหูปิดตาตนเองเมื่อรัฐบาลหักหลังวีรชนที่ถูกทหารกับประชาธิปัต
ย์ฆ่า เงียบแกล้งลืมนักโทษการเมือง และยอมจำนนเมื่อรัฐบาลทิ้งคนจน
โดยเฉพาะเกษตรกรรายย่อยและผู้ไม่มีงานประจำทำ ในเรื่องการรักษาพยาบาล
เสื้อแดงทุกกลุ่มไม่ใช่ว่าจะก้าวหน้า บางกลุ่มเช่นพวกที่อ้างว่า
“รักเชียงใหม่” ทำตัวเหมือนอันธพาลเผด็จการ ไม่ต่างจากสลิ่ม
ต่อต้านคนรักเพศเดียวกัน และต่อต้านคนจนที่มาประท้วง
กลุ่มอื่นก็ต่อต้านชาวมาเลย์มุสลิมที่ถูกกดขี่ในภาคใต้
พวกนี้ไม่ใช่นักประชาธิปไตย
และในอนาคตเขาอาจกลับลำเป็นอันธพาลเสื้อเหลืองได้ง่าย
เสื้อแดงก้าวหน้าที่อยากเห็นสังคมไทยพัฒนามากขึ้นในเรื่องความยุติธรรม
ความเท่าเทียม และเสรีภาพ ต้องรวมตัวกันดีกว่านี้ ต้องมีองค์กรร่วมกัน
ต้องกล้าเสนอแนวทางที่อิสระจากพรรคเพื่อไทย และ นปช.
เพื่อไม่ให้วันครบรอบสังหารหมู่เสื้อแดงเวียนมาอีกเรื่อยๆ
โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย
(ที่มา)
http://redthaisocialist.com/2011-01-20-12-41-04/414-2013-05-18-10-07-58.html
